سوم : كسى كه صيغه را مى خواند بايد عاقل باشد ، واما كسى كه بالغ نيست ولى قادر بر انشاء عقد است ، در صورتي كه بدون اذن واجازه ء ولى براي خودش صيغه را بخواند باطل است ، وبا اذن يا اجازه ء ولى مانعى ندارد ، ودر صورتي كه صيغه را به وكالت از غير بخواند ، عقدش صحيح است . چهارم : اگر وكيل زن وشوهر يا ولى آنها صيغه را مى خوانند ، در موقع عقد ، زن وشوهر را معين كنند ، مثلا اسم آنها را ببرند يا به آنها اشاره نمايند ، پس كسى كه چند دختر دارد اگر به مردى بگويد : " زوجتك احدى بناتي " يعنى زن تو نمودم يكى از دخترانم را وأو بگويد " قبلت " يعنى قبول كردم ، چون در موقع عقد دختر را معين نكرده اند عقد باطل است . پنجم : زن ومرد به ازدواج راضى باشند ، ولى اگر زن ظاهرا با كراهت اذن دهد ومعلوم باشد قلبا راضى است ، عقد صحيح است . مسأله 2435 - اگر در عقد يك حرف غلط خوانده شود كه معنى آن را عوض كند ، عقد باطل است . مسأله 2436 - كسى كه دستور زبان عربى را نمى داند ، اگر عقد را صحيح بخواند ومعناى هر كلمه اى از عقد را بداند واز هر لفظي معناى آن را قصد نمايد ، مى تواند عقد را بخواند . مسأله 2437 - اگر زنى را براي مردى بدون اذن آنان عقد كنند ، وبعد زن ومرد آن عقد را اجازه نمايند ، عقد صحيح است . مسأله 2438 - اگر زن ومرد يا يكى از آن دو را به ازدواج اكراه نمايند ، در صورتي كه عقد را خود آنها خوانده باشند ، اگر بعد از خواندن عقد راضى شوند ، عقد صحيح است ، ولى اگر ديگرى خوانده است در صورتي كه اجازه كنند - مثلا بگويند به آن عقد راضى هستيم - عقد صحيح است . مسأله 2439 - پدر وجد پدرى مى توانند براي فرزند نابالغ يا ديوانهء خود كه با حال ديوانگى بالغ شده ازدواج كنند ، وبعد از آن كه آن طفل بالغ شد يا ديوانه عاقل گرديد ، اگر ازدواجى كه براي أو كرده اند مفسده اى نداشته ، نمى تواند آن را